جام من

جامِ زیبایم به کُنج مسلَخ و میخانه است

یا زِهجر جام میخواری کنون دیوانه است

گوشه میخانه و جامی پر از شهد و شراب

کی توانم گفت ،جامم جامِ یک فرزانه است

ساقیا جامم بدستم ده که محتاجم کنون

گوشه میخانه و جام تُهی افسانه است

خانه دل را خرابش کرده اَم دلبر کجاست

وای بر احوال دل پیرو ، تنهاگوشهِ میخانه است